Jeannette ( 47) : ‘Het open huwelijk van mijn ouders werd normaal gevonden’

cover KLEIN

Seks was iets heel normaals bij ons thuis. Voorlichting kan ik me niet herinneren, maar ik zal op iedere vraag gewoon een zinnig antwoord hebben gekregen. De NVSH tijdschriften en pornotijdschriften wisten wij als kinderen in huis te liggen; die keken en lazen mijn broertjes en ik. Verder werd het open huwelijk van mijn ouders en andere bedpartners in huis óók normaal gevonden. Het waren de jaren 70. Pas later werd me duidelijk dat dit niet de algemene norm was en nu is dit iets dat ik zie als iets bizars dat in mijn ogen alleen ellende geeft. Hier gruw ik van, ook van het idee dat mijn moeder meer dan 100 bedpartners heeft gehad. Of 200? (Was mijn moeder wanhopig op zoek naar haar tweelingbroer en vader die voorgoed naar Amerika vertrokken toen ze twaalf was?) Het kan de tijdgeest zijn geweest en er kan ook goed een draadje los zijn, ze is ook opgenomen geweest en later kwam ze in de dagbehandeling. Het kan zijn dat ik hier een oordeel heb.... Evengoed kan er ook werkelijk iets geks met mijn moeder zijn...

Ik behoor tot de hoger opgeleide middenklasse. Seksuele activiteit wordt als normaal gezien. Het met twee maten meten, als het om man en vrouw gaat, wordt in mijn omgeving niet acceptabel gevonden. Gescheiden vriendinnen  proberen los te komen van het traditionele verwachtingspatroon, en hun bevrijding uit te leven. Ikzelf heb alleen behoefte aan seks met een partner met wie ik me ook een toekomst voorstel. Een one night stand heb ik nooit beleefd dat staat me erg tegen. Ik kan seks niet loskoppelen maar vind het stoer als vrouwen dat wel kunnen en doen. Ik heb zelfs bewondering dat ze zoveel lef hebben. Ik ben banger  gekwetst te worden in mijn gevoel dan voor het oordeel van anderen. Ik zou me onbevredigd voelen, seks hangt voor mij sterk samen met gevoel, en relatie.

In het woord slet zit een groot oordeel dat vast voortkomt uit eigen verkramptheid of angst van degene die het gebruikt. Ik knap erg af op mensen die dit woord gebruiken. Het zegt veel over degene die het gebruikt en diens verhouding tot seksualiteit. Zelf slet genoemd worden, zou ik naar vinden. Ik zou snel met een analyse op de proppen komen waarom diegene me zo zou noemen en waardoor die zich zo oordelend naar andere vrouwen uit....
Iemand die veel bedpartners heeft, zou ik nooit een slet noemen, die heeft in mijn ogen mogelijk een dieperliggend probleem dat zich hier niet mee oplost. Ik vind het moeilijk aan te nemen dat deze vrouwen werkelijk alleen de fysieke bevrediging willen, al zou dit ook moeten kunnen en mogen. Een stel van wie de man impotent is en van wie de vrouw, al dan niet met medeweten, een andere bedpartner heeft is zij dan een slet? Ik vrees wel enigszins voor de gevoelens van de betrokken mensen.

Veel bedpartners is m.i. vaak een reactie, een niet willen/kunnen/durven voelen, misschien een wraakactie, of statement. Of heb ik hier zelf een oordeel? Voor mij zou dit in elk geval niet bevrijdend zijn, bedreigend zelfs, mijn moeder deed dit en was ongelukkig.  Ik weet bijvoorbeeld dat ook bij een kerkelijk opgevoede vriendin dit een heel belangrijk thema was om uit te leven, ook een gefilmde trio was voor haar echt iets dat ze moest doorleven,  om zich van het juk en oordeel van ouders en kerk te kunnen bevrijden. Haar een slet vinden? Ze is een heldin. Het was een statement dat zij vond dat zij moest maken, als ze er geen anderen mee schaadt, wat zou het? Daarna kon ze verder met haar leven, en het streven naar een duurzame relatie.
Het woord slet is een oordeel dat een individu groot onrecht aandoet.

Ik wist voor dit interview niet wat players zijn. Ik heb het gegoogled, iemand die speelt met de gevoelens van een ander. Simpel, iemand die iets onverwerkts uit zijn jeugd, in de relatie tot zijn ouders, nu aan het herhalen is en onbewust  probeert op te lossen. Ook degene die hiermee te maken krijgt, heeft op dit vlak nog iets uit te zoeken. Hij en zijn partner zullen het samen uitleven en herhalen tot ze het onderliggende oude probleem oplossen. En dan zullen ze een nieuw onverwerkt thema aangaan, waarschijnlijk met een ander type partner. Net zoals wij allen doen en daarop onze partners uitzoeken om iets ouds op te lossen. Als we maar open praten, onthullen, komen we toch verder.

Bij tijd en wijle heb ik de behoeft me sexy te voelen, al ben ik ook vaak in de moederrol, dan is dat niet aanwezig. Voor de kinderen kwamen, had ik het meer. Met hakken en make up voel ik me sexy, al ben ik me bewust dat dat niet is dat mij niet- sexy maakt. Het is niet aanwijsbaar, het is een non-verbale mimiek, oogopslag, intonatie, beweging etc., daar zit het in, als je je sexy voelt is het ook zichtbaar en andersom net zo. Belangrijk is dus zelfbewustzijn en zelfvertrouwen. Dat is uitstraling en dat is de essentie denk ik.

Op jullie vraag of de angst voor slet te worden uitgemaakt van invloed is op mijn beleving van mijn seksualiteit kan ik zeggen dat mijn seksuele opvoeding was zo vrij was dat ik niet veel remmingen heb en ook geen statements hoef te maken. Ik ben nogal traditioneel in mijn opvatting dat voor mij seks en relatie gekoppeld zijn, zoals ik al eerder zei. Ik voel geen aantrekkingskracht naar mannen die op seks zonder relatie uit zijn en ben ze ook niet tegen het lijf gelopen, ik voel dat in een veel eerder stadium al aan en ik knap er erg op af. Dat is toch van een kilometer afstand te ruiken? De mannen die ik wilde hebben daar flirtte ik mee. Dan ontstond altijd een relatie inclusief seks. Ik kreeg het eigenlijk altijd zoals ik het wou. Ik heb nooit playing hard to get of iets ingewikkelds bedacht of gedaan. Op dit vlak heb ik geen gedoe gehad, het is eigenlijk kinderlijk simpel. Eerlijk naar jezelf zijn met wat je wil en eerlijk naar de ander zijn over wat je wil, dan krijg je toch geen misverstanden en gedoe?  En als twee mensen een one night stand willen, is dat toch prima? Misleid heb ik me nooit gevoeld. Ik denk goed te kunnen aanvoelen of iemand open en eerlijk is of niet. Als ik iemand niet kan ‘zien/lezen’, als die niet net zo open is als ik, vind ik hem op dit vlak niet interessant en met dit type heb ook geen ervaring.

Voor de seksuele bevrijding van vrouwen is volgens mij openheid, praten, veel meer van dit soort documentaires als van Sunny Bergman nodig voor de bewustwording. Voorlichting onder scholieren, ook bespreken hoe de stereotypen in muziekclips voorgespiegeld worden en wat hieraan niet klopt. Kinderen ook ‘kind’ laten zijn en niet op jonge leeftijd meisjes bombarderen tot seksobjecten. Het is heel breed doortrokken in de maatschappij. Basisschool meisjes van zeven met make-up  en hakken, fotoshoots verjaarspartijtjes, ik snap het niet hoor. Mijn dochter, als ik die had gehad, zou misschien na lang zeuren toch een barbiepop gekregen hebben, maar met zoveel tekst, preek en uitleg dat haar die hele barbiepop gestolen kon worden.

Vrouwen moeten zich verbinden, solidair zijn. Mannen doen dat, kunnen dat, al is het bij voetbal of vissen. Waarom vrouwen niet? Als die haat en nijd, afgunst en kift. Het zijn waarschijnlijk niet de mannen die dit aanjagen (die hebben vast last van al die jaloezie- toestanden van hun vriendinnen). Het is de commercie, die vrouwen aanjaagt om aantrekkelijker te moeten zijn. En wij zijn het zelf die eraan meedoen. Laat ons dit doorbreken, hiermee stoppen, zoveel zinloos lijden veroorzaakt dit. Laat andere vrouwen hun keuzes, respecteer die, wat het ook moge zijn.
Het is, verdorie, hetzelfde gezeik als het oordeel over moederschap. De moeders met een baan worden met de nek aangekeken door huismoeders en de huismoeders vinden de moeders met een baan slechte moeders. Doe toch allemaal wat bij je past, dat is voor iedereen verschillend en gun elkaar dat!

Tekst: Jeannette, Heske van der Vossen en Henna Goudzand Nahar
Beeld: Ronald van Wieren