Henna Goudzand Nahar

Stories from Henna Goudzand Nahar


Seks was iets heel normaals bij ons thuis. Voorlichting kan ik me niet herinneren, maar ik zal op iedere vraag gewoon een zinnig antwoord hebben gekregen. De NVSH tijdschriften en pornotijdschriften wisten wij als kinderen in huis te liggen; die keken en lazen mijn broertjes en ik. Verder werd het open huwelijk van mijn ouders en andere bedpartners in huis óók normaal gevonden. Het waren de jaren 70.

In het Surinaamse gezin waarin ik hier in Nederland ben opgegroeid werd niet over seksualiteit gesproken. Van seksuele voorlichting was dus geen sprake. Mijn broer hadden vriendinnen en die kwamen bij ons over de vloer zonder dat daar, voor zover ik weet, moeilijk over werd gedaan door mijn ouders. Mijn seksuele voorlichting heb ik op de middelbare school gekregen, van mijn vrienden en vriendinnen met wie ik de wereld ontdekte.

Ik was vrij jong toen mijn ouders (van Surinaamse komaf) scheidden en de kinderen bij mijn moeder achterbleven. De eerste jaren van onze jeugd woonden wij in Suriname. Met mijn moeder verhuisden we toen we wat ouder waren naar Nederland.
Mijn moeder heeft zich in de opvoeding van haar kinderen altijd vrij open opgesteld en hanteerde geen autoritaire opvoedstijl, zoals dat gangbaar was in haar tijd, haar generatie en cultuur.

 


Bij mij thuis werd er opvallend weinig tot niet over seks gepraat en nooit over seksuele voorlichting. Mijn zus en ik hebben dan ook geen verschillende mannen- of vrouwenmoraal meegekregen. Een maal heb ik voorlichting gekregen op de middelbare school. Veel weet ik daar niet meer van. Het ging in ieder geval over voorbehoedsmiddelen.

Seksualiteit was bij mij thuis nooit een probleem. Ik kon altijd wel terecht met mijn vragen en mijn moeder ‘peilde’ wel eens hoe ver ik was met betrekking tot mijn puberteit. Ze vroeg dan wel eens op een doordachte manier of er al een keer ‘wit spul uit mijn penis’ kwam. Ik had vroeger een te kleine voorhuid en moest die namelijk wel eens oprekken. Ik was toen ongeveer tien jaar, gok ik. Ik schaamde me toen ze dat vroeg, niet wetend dat het eigenlijk heel normaal is om te masturberen.
Op dat moment was ik eigenlijk al veel verder. Samen met mijn broer en neef keek ik naar programma’s als Sexcetera en keken we al porno. Ik was ongeveer negen toen we daarmee begonnen. Later werd er natuurlijk wel meer over seksualiteit gepraat, en ook over vrouwen en kindjes maken.

Ook al ben ik een Amsterdamse uit een progressief milieus, ik heb veel verlegenheid ten aanzien van seksualiteit meegekregen. Ooit dacht ik te begrijpen dat als een man heel veel van een vrouw houdt, er een zaadje van zijn kant naar de vrouw gaat en dat daar een kind van komt. Als klein meisje keek ik ingespannen naar de mond van mannen en de oren van vrouwen. Mijn idee was dat het zaadje uit de mannenmond, het vrouwenoor in zou gaan.
Toen ik voor het eerst zwanger werd, kreeg ik toevallig ook oorontsteking.

Ik heb van huis uit heel weinig meegekregen over seksualiteit, er werd simpelweg niet over gesproken. Je moest alles zelf uitzoeken en ontdekken. Ik ben opgegroeid in Suriname en kom uit een rooms-katholieke omgeving: we gingen elke zondag naar de kerk en ik ging op de Rooms-Katholieke meisjesschool. Tegelijk had ik te maken met een vreemdgaande vader die een soort boeman was in huis. Hij sloeg mijn moeder. Dat heb ik als kind gezien.

Van huis uit heb ik niets meegekregen over seksualiteit. Over seks werd niet gesproken. Kennis heb ik voornamelijk uit boeken en van vrienden, van de straat zogezegd.

Binnen de groep waar ik toe behoor, wordt er vanuit gegaan dat een vrouw seksueel actief is als ze  een vriend heeft. Het is niet goed voor haar reputatie als bekend wordt dat ze veel wisselende partners heeft, dit in tegenstelling tot de seksueel actieve man. Hij wordt als een player gezien, en dit is stoer. Vrouwen houden dit beeld ook in stand, vooral moeders.


Van mijn ouders heb ik nauwelijks seksuele voorlichting gekregen. Mij is altijd, met name door mijn moeder, verteld dat ik me seksueel zedig moest gedragen om zo een ‘net’ meisje en later een ‘nette’ vrouw te worden. Dat zei mijn moeder weliswaar niet zo letterlijk, maar uit de verhalen over anderen werd dit me wel duidelijk. Voorlichting kreeg ik als puber door een boek met een technisch verhaal over de voortplanting dat mijn ouders me in handen duwden. Een gesprek was er niet bij. Heel veel had ik er dus niet aan. Maar door klasgenoten die openlijk over seks praatten en door boeken leerde ik er meer van. Een van de boeken was Turks fruit van Jan Wolkers. Het boek is vast niet bedoeld geweest als voorlichtingsmateriaal, maar door de onverbloemde beschrijvingen kwam je wel het een en ander te weten.


Er werd thuis veel over seks gesproken. Mijn ouders gaven voorlichting, stelden vragen en gaven me tips. Zij deden dit niet dagelijks, maar wanneer het ter sprake kwam. Echt alle onderwerpen werden besproken als het over seks ging. Je mocht alles vertellen en je werd niet veroordeeld. Ook al gaven ze aan het niet met je eens te zijn, ze hadden nooit een oordeel. Voor mij was dit voldoende. Ik wist dat ik bij ze terecht kon en wanneer dat nodig was deed ik dat ook. Ook met mijn broer en zus werd er altijd openlijk gesproken over seks.

In mijn seksuele opvoeding is mij expliciet niet zoveel meegegeven, impliciet wel meer door de open en humoristische manier waarop er over seks werd gesproken. Ik kan me niet echt herinneren dat ik seksuele voorlichting van mijn ouders heb gehad, maar dat kan aan mijn geheugen liggen. Wel weet ik dat ik vroeger boeken over dit thema las en er soms met vriendinnen over sprak.

Er werd niet moeilijk gedaan over seksualiteit bij ons thuis. Mijn zus en ik zagen onze ouders ook naakt. Ik experimenteerde wel, maar altijd met een soort schaamtegevoel. Dat heeft ook mijn coming out als homo vertraagd. In die tijd waren er geen andere rolmodellen dan Albert Mol, een televisiepersoonlijkheid, en experimenteren was altijd omgeven met geheimzinnigheid en iets dat niet mocht. Voorlichting werd door ouders niet gegeven en leerde je op straat. Thuis werden er grapjes gemaakt over ‘homo’s’. Vooral door mijn vader. Mijn ouders, en vooral vader, letten er heel scherp op dat mijn zus zich niet misdroeg. Maar dat deed ze wel, want vanaf haar 15e had ze (heimelijke) seksuele contacten. Ikzelf zat op mijn 15e nog in de experimenteerfase.

Mijn moeder heeft zich eigenlijk voor het merendeel met de opvoeding van mij en mijn drie jaar oudere broer beziggehouden. Seksualiteit was geen taboe voor haar en ze heeft me alles uitgelegd. Ze liep ook makkelijk naakt door het huis als ze ging douchen en gaf mij het gevoel dat seks oké was. Mijn vader daarentegen heeft nooit wat gezegd en die heb ik ook nooit naakt gezien. Maar ik wist als 12-jarig joch al wat ongesteld zijn inhield en mijn broer legde me uit hoe het met de hygiëne van de penis zat.


Bij ons in huis was alles wat met seks te maken had taboe. Er werd niet over gesproken en met een vriendje moest ik al helemaal niet thuiskomen. Seksuele voorlichting kreeg ik voor een deel van mijn oudere zus en op de middelbare school. Ik vind het erg jammer dat seks een taboe is onder de Surinaamse mensen, terwijl iedereen ‘het’ doet. Seks hoort bij het leven en dat is precies de reden waarom ik mijn zoon van elf nu al seksuele voorlichting geef. Er zijn bij ons in huis geen taboes, we kunnen bijvoorbeeld allemaal gewoon lekker naakt door het huis rennen als we daar zin in hebben.


De moraal dat ik mee kreeg van thuis, was eigenlijk dat alles goed was. Hoe mijn ouders mij zouden hebben voorgelicht als ik hetero was, weet ik eigenlijk niet zo goed. Ik kwam er op mijn twaalfde achter dat ik op vrouwen viel en zo ben ik langzaam de gayscene in gerold. Ik had er wel wat moeite mee in het begin dat ik op vrouwen viel, omdat ik bang was dat ik niet normaal was en dat ik niet geaccepteerd zou worden. Maar nu zou ik niets anders willen zijn en ben ik trots op wie ik ben.

Ik ben met mijn zus door mijn moeder opgevoed. Mijn moeder is erg modern, maar hoewel ze voor bijna alles open stond, heb ik haar nooit vragen gesteld over seks. Het blijft toch een gevoelig onderwerp en ik vond het zelf niet fijn om dat te moeten bespreken met mijn moeder. Mijn zus en ik maakten wel vaak grapjes over het onderwerp, maar mijn moeder ging daar nooit op in. Ze heeft nooit de behoefte gehad zich te bemoeien met mijn seksleven en ik heb dat altijd prima gevonden.
Ik weet nog wel dat ik als puber altijd het jongerentijdschrift  Break Out! las waarin ook een column te vinden was met vragen over seks en twee pagina’s waarop je een jongen en een meisje naakt zag staan. Ik heb heel veel gelachen met vriendinnen over de belachelijke vragen en foto’s die we zagen, maar leerde er tegelijkertijd onbewust toch ook wel van.

Ik kom uit een christelijk gezin. Ik weet nog dat ik seksuele voorlichting kreeg toen ik 9 was. Mijn oudere nichtje van 13 vond dat raar. Ze vond het veel te vroeg voor mijn leeftijd, maar dat kwam doordat zij, vier jaar ouder dan ik, net zelf was voorgelicht door haar ouders. Die voorlichting stelde overigens niet zoveel voor. Meer dan dat ik begreep hoe het technisch werkte, was het niet. Indirect werd me wel duidelijk dat seks gebeurde tussen een man en vrouw als ze veel van elkaar houden. Toen ik een jaar of 14 was, ontdekten een vriendin en ik dat er interessante brochures in de bibliotheek waren over seks. Ook las ik erover in tienertijdschriften en luisterden we ’s avonds naar Dubbellisjes, waar het, naar ik mij herinner, ook vaak over seks ging. Zo kwam ik er meer over te weten.

Finse meisjes
Kira Wuck
Uitgeverij Podium
ISBN 9789057595455
51 blz.


Hoe lukt het om in eenvoudige taal zo´n kracht te bereiken? Als er een recept voor bestaat dan is het duidelijk  dat Kira Wuck dat heeft. Finse meisjes is een debuutbundel met op het eerste gezicht opvallend eenvoudige gedichten die bij nader inzien veel, erg veel  uitdrukken.
Voor wie zich afvraagt waarom Finse meisjes: Wuck is dochter van een Indonesische vader en een Finse moeder. De dichteres timmer al langer aan de weg  op festivals en won in 2011 het Nederlands Kampioenschap Poetryslam.


Prijsvraag

Componeer een lied van maximaal 4 minuten in elke gewenste genre met als thema ´150 jaar Afschaffing Slavernij’ en draag zorg voor de uitvoering daarvan (zelf of door anderen) door niet meer dan vijf personen. De taalkeuze is vrij, wel moet er eventueel een vertaling in het Nederlands bijgesloten zijn, dit om de toegankelijkheid te vergroten.
Stuur een mp3 bestand met het uitgevoerde nummer naar het mailadres: firifm@hotmail.com

Doe daarbij in een bijlage:  1. De titel van compositie en de tekst van het lied

Met The Baby heeft regisseur Deborah van Dam een voorlopig hoogtepunt bereikt in haar carrière. The Baby vertelt het verhaal van de joodse baby Anneke Kohnke die niet bij haar ouders kon blijven toen die moesten onderduiken in de Tweede Wereldoorlog.