Oerplein

Zomer- en Herfstnummer 2014
OERPLEIN

Gehoord/ Meegemaakt?

Heb jij iets gehoord of meegemaakt wat qua thema past bij Oer Digitaal? Schrijf een column(ongeveer 150 woorden), maak een tekening, een cartoon of strip en mail je bijdrage naar: oer@oerdigitaalvrouwenblad.com. Selectie ligt bij de eindredactie. Over de keuze wordt niet gecorrespondeerd.
Lees en zie hieronder de bijdragen!

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wat een geestelijk weer vandaag

Mijn klompen bij de achterdeur
Mijn hoofddoek aan de kapstok

Ik voel mij zo verward

 

Corina Karstenberg

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Pasensi_123

Pasénsi Uma

Pasénsi Uma (Geduldige Vrouwen) door Razia Barsati

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Vrouw met Vogel

'Vrouw met Vogel' door Leontien Wessels

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Suit Supply

Billboard Amstelstation

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Hoge Hakken

Hoge Hakken-1 Sandra de Haan
Hoge Hakken-2 Sandra de Haan

Sandra de Haan ('69) woont en werkt in Rotterdam als freelance
illustrator voor diverse uitgevers, vakbladen en grafisch ontwerpers.
In 2002 begon ze met strips maken omdat verhalen verteller veel leuker
bleek dan illustraties maken bij andermans artikelen.

Zie: http://www.sandradehaan.nl/portfolio/tags/tag/strip

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Pelle De Peli - Eenden

Strip door Helen Fermate

De comic strip Pelle De Peli is gebaseerd op de avonturen van de roze pelikaan die uit Artis ontsnapte.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

verkiezingslijst SGP

Cartoon door Razia & Shanti

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

JanJans

Sandra de Haan ('69) woont en werkt in Rotterdam als freelance
illustrator voor diverse uitgevers, vakbladen en grafisch ontwerpers.
In 2002 begon ze met strips maken omdat verhalen verteller veel leuker
bleek dan illustraties maken bij andermans artikelen.

Zie: http://www.sandradehaan.nl/portfolio/tags/tag/strip

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

razia & shanti cartoon

Cartoon door Razia & Shanti

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rokjesdag

Sandra de Haan ('69) woont en werkt in Rotterdam als freelance
illustrator voor diverse uitgevers, vakbladen en grafisch ontwerpers.
In 2002 begon ze met strips maken omdat verhalen verteller veel leuker
bleek dan illustraties maken bij andermans artikelen.

Zie: http://www.sandradehaan.nl/portfolio/tags/tag/strip

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Almere

Cartoon door Razia & Shanti

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

La City

Sandra de Haan ('69) woont en werkt in Rotterdam als freelance
illustrator voor diverse uitgevers, vakbladen en grafisch ontwerpers.
In 2002 begon ze met strips maken omdat verhalen verteller veel leuker
bleek dan illustraties maken bij andermans artikelen.

Zie: http://www.sandradehaan.nl/portfolio/tags/tag/strip

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Impressie

Sandra de Haan ('69) woont en werkt in Rotterdam als freelance
illustrator voor diverse uitgevers, vakbladen en grafisch ontwerpers.
In 2002 begon ze met strips maken omdat verhalen verteller veel leuker
bleek dan illustraties maken bij andermans artikelen.

Zie: http://www.sandradehaan.nl/portfolio/tags/tag/strip

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Gered

Vandaag Der Fliegende Holländer van Wagner genoten in de Stopera, het muziektheater in Amsterdam. Bijzonder detail: De spookboot van de Fliegende Holländer wordt nu vormgegeven als een boot vol zwarte vluchtelingen die ergens aanleggen aan een strand vol met rijke bruinende dames. Ben benieuwd hoeveel mensen die associatie begrijpen. De associatie dat de zwarte figuranten de bootvluchtelingen van heden ten dage representeren. Het ligt namelijk erg voor de hand om het kwaad (het spookschip) door zwarte mensen te laten verbeelden. Tijdens het applaus stonden ze twaalf op een rij trots lachend op het podium. Zij hebben het in ieder geval zo te zien gered.

Anne Verhoijsen

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wanddame

Wanddame

Vroeger zag ik het niet zoveel in dames of reclames. Maar voor vrouwen en wandschilderingen heb ik altijd een zwak gehad. Ik maakte deze foto een paar jaar geleden in het oude hart van Amsterdam. Ik weet niet of het schilderij er nog zit maar hoop dat deze dame niet is verdwenen, de bourgeoisie heeft toch charmes.

Grardus Boon

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Bescherm de kinderen in Haïti

Bescherm de kinderen in Haïti - getekend door: Razia Barsatie

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Rebellie

Jaren geleden, een mooie zomerse dag op een terras in Brabant.
Twee bejaarde vrouwen gekleed in chique, weliswaar wat versleten jurken, komen het terras op. De ene met een rollator ziet ons zitten: twee donkerbruine mensen met kroeshaar. Ze wijst naar ons en roept geshockeerd uit: "Wat hebben die lang in de zon gezeten!"
Het hele terras gniffelt. Haar vriendin vraagt met een knipoog om begrip.
Al gauw is het duidelijk: wat het heden betreft doolt de vrouw met de rollator in een duistere ruimte. Maar als ze begint te vertellen over vroeger, weet ze het allemaal weer.
"Jan was geen makkelijke man," zegt ze tegen haar vriendin en uitgebreid begint ze op een rustige toon verslag te doen van haar voorbije huwelijk.
Haar vriendin heeft meer aandacht voor de omgeving. Het is een verhaal dat ze blijkbaar al heel vaak heeft gehoord.
Maar dan verheft de vrouw met de rollator haar stem.
"Jan wist het," zegt ze, "mijn kleding kocht ik bij Edgar Vos. Dat moest hij maar accepteren."
Haar vriendin keert zich naar haar toe en zegt: "Dat wist die van mij ook. Edgar Vos en niemand anders."
De twee vrouwen lachen naar elkaar: even vieren ze weer hun oude rebellie.

Henna Goudzand Nahar

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Duiven

Duiven - Razia en Shanti

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Foute jongen

Bijna glijdt de jonge vrouw met de blauwe jas uit in de sneeuw als ze de tram in wil stappen. Maar ze heeft haar handen ook vol. In de ene houdt ze een grote tas, in de andere een mobiele telefoon waar ze druk in praat. Tijd om de rits van haar tas weer dicht te doen als ze haar portemonnee voor het scanapparaat heeft gehouden, neemt ze ook niet. Ze ploft neer en ziet verder niets en niemand.
‘Ik weet wel dat hij niet de goede jongen voor me is,’ roept ze in het mobieltje. ‘Iedere keer zegt hij weer dat hij bang is om me pijn te doen. Ik snap ook wel wat hij daarmee wil zeggen.’
De stem aan de andere kant begint druk te praten. Ze luistert vol aandacht.
Na een paar minuten stopt de tram bij de volgende halte. Een smalle hand verdwijnt in haar open tas. De puber springt meteen daarop met haar portemonnee de tram uit en rent weg.
Iedereen om de vrouw heen is in beroering. Zij ziet en hoort nog steeds niks.
‘Ja, ik moet wat afstand bewaren,’ verzucht ze in het toestel. ‘Het is een foute jongen.’

Henna Goudzand Nahar

Foute Jongen - Strip


Foute Jongen - Strip door Razia en Shanti

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Leontien Wessels - Oerplein 2

Leontien Wessels

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Blijven glimlachen

Das Land des Lächelns gisteravond, of in de Franse versie die in Luik werd opgevoerd door de Opéra Royal de Wallonie: Le Pays du Sourire. Laat ik het maar direct zeggen: dat ding van Franz Léhar is een monster van exotisme waarin de Chinezen van begin tot eind worden afgebroken als een duister en primitief apenvolkje. Je kunt je niet voorstellen hoe twee volwassen mensen in 1929 zo’n pak onbenulligheid uit hun pen konden krijgen. Of lag er al een voorafschaduwing van de Herrenvolkmentaliteit over dit werk? Chinese prins haalt zijn bruid uit het Parijs van de eindeloos lullige, champagne-drinkende bourgeoisie, maar prins wordt door ouwe mandarijnen toch gedwongen vier Chinese dames te huwen. Keuze tussen traditie en moderniteit, traditie wint, Française verdwijnt, prins blijft achter in vertwijfeling en troost zijn zusje Mi, want dit bordje mie heeft haar Franse graaf (Le Comte Gustave de Pottenstein!) ook al zien vertrekken. Dit is mooi. De verlatenheid op het toneel – het eindelijk eens lege toneel! – werkt en de muziek is hier ook op zijn best. Het hele verhaal krijgt plotseling iets serieus-dramatisch. Maar dan volgt de slotscène: décor is de Eiffeltoren, iedereen is weer vrolijk, er is weer champagne, het gaat weer nergens over, er zijn veel meisjes in superkorte mini’s op het toneel (zoals gebruikelijk in Luik zijn de bordelen van Seraing voor dit soort scènes leeggehaald) en jawel hoor: de prins heeft het achterlijke China (het wordt letterlijk zo gezegd!) achter zich gelaten en kiest voor de Parijse salons en voor zijn Française, het bordje mie is ook meegekomen en verdomd: zelfs de woordvoerder van de ouwe mandarijnen, eerder een fervent tegenstander van de blote armen en benen van tennissende meisjes, stort zich ook tussen de snollen van Seraing. De meisjes vouwen hun bordjes om: ‘Welcome to Paris’ (14 meisjes dus) en er worden ook nog twee doeken ontrold: ‘The end’, en tussen die twee woorden wordt dan ook nog ‘happy’ gewrongen, want het eind is natuurlijk zeer happy nu alle mensen van goede wil zijn ontsnapt uit het gruwelijke Oosterse drakenland. Intussen zijn we vergast op alles wat maar aan clichés over het Oosten te verzinnen is: lampions, ronde bruggetjes, kimono’s, pauwenstaarten, een reusachtige theepot die twee theekoppen met veel stoom volgiet, een vaas waar iemand uit komt gekropen, plingplongmuziek en gongs, en natuurlijk niet te vergeten: de Chinese draak (geen vuurwerk want dat mag niet van de brandweer). Je zou kunnen vooronderstellen dat alles in het kader was gezet van een draak van een voorstelling, maar als de hele mise-en-scène blijft steken tussen realisme en over-realisme werkt de ironisering niet. Blijft de vraag: als de muziek van Léhar zo fantastisch is dat een hele operette van het Duits naar het Frans wordt overgezet, waarom verzint dan niet iemand een ander verhaal op die geniale noten? Vort met dat exotisme en die genderclichés. Ik wed dat Chinees restaurant La Cité du Dragon in Luik en Club Millenium in Seraing dan graag die peperdure kostuums hadden gesponsord.

Michiel van Kempen, 30 december 2009

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Vrouw-zijn

oerplein cartoon

Leontien Wessels

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Onder de duim

Ze is jong en mooi. Dat zien niet alleen de volwassenen die bij het zwembad staan maar ook de jongetjes uit haar klas die met natte haren langs de stoep op de schoolbus wachten. Als de deuren van de schoolbus openzwaaien, stappen alle meisjes in en ook een paar jongens. Drie jongens doen dat niet en er ontstaat een impasse. De juf kijkt de jongens aan maar geen van hen komt in beweging. Dan doet de brutaalste zijn mond open.
'Vandaag ga ik naast de juf zitten,' kondigt hij aan.
Maar dat wordt niet zomaar geaccepteerd. Nummer 2 en 3 laten onmiddellijk weten dat ook zij die plek voor zichzelf bedacht hadden.
Daar krijgt de mooie, jonge juf een kleur van. Glimlachend kijkt ze naar haar jonge aanbidders. Haar blik blijft even rusten bij de een, dan bij de ander. Ze kan of durft geen keuze te maken. Tenslotte zegt ze haast verlegen:' Vandaag ga ik maar naast mezelf zitten.'
'Naast jezelf zitten,' herhaalt de brutaalste op een toon alsof de juf nu wel iets heel doms gezegd heeft.
Dat hij zijn hand heeft overspeeld, is meteen duidelijk. De blik van de juf en haar stem veranderen onmiddellijk.
'Ja, dat begrijp je best,' zegt ze op de toon waarop juffen al decennialang kinderen onder de duim houden. 'Ik ga vandaag naast mezelf zitten.'
Met gebogen hoofd stappen de drie jongens nu in.

Henna Goudzand Nahar

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Syndicate content