Columns

Herfst- en Winternummer 2013-2014

150 jaar geleden was het einde van de slavernij in Suriname en de Nederlandse Antillen een feit. Het woord “slavernij” klinkt voor velen dan ook als iets uit een ver verleden. Maar helaas bestaat slavernij nog altijd. Sterker nog, wij als westerse consumenten hebben er dagelijks mee te maken. Denk bijvoorbeeld aan de kledingindustrie. Twee maanden geleden, op 24 april, werkten meer dan 2000 kledingarbeiders in het Rana Plaza, een gebouw met vijf fabrieken in Bangladesh, aan T-shirts, vesten en broeken die bij ons in de winkels hangen.

We kopen met z'n allen bakken met kleding per jaar. Het is goedkoop, en de collecties veranderen elke paar weken, dus je ziet er voor weinig geld tiptop uit. En is er iets nieuws in de mode? Koop je dat toch ook gewoon? Niks mis mee, zegt de Schone Kleren Campagne, een organisatie die opkomt voor betere arbeidsomstandigheden in de kledingindustrie. Kleding kopen is natuurlijk ontzettend leuk. Maar heb je ook wel eens naar dat labeltje binnenin je nieuwste aanwinst gekeken? Grote kans dat daar Made in Bangladesh staat.






fair-haired

adjective

1.  having light-colored hair.


Laten we het eens over negers hebben. Dat schreef (de witte) wetenschapsjournalist Marcel Hulspas afgelopen weekend op The Post Online. Hulspas had aanstoot genomen aan een (zwarte) Bijlmerse radiomaker, die in zijn uitzendingen over racisme praat als een gevolg van de slavernij.
Als reactie daarop wilde Hulspas graag duidelijk maken dat hij het stom vindt dat het woord 'neger' in onbruik is geraakt, en dat de koloniale tijd voor slaven ook eigenlijk best wel leuk was. "Slaven op plantages werkten niet echt wat je noemt hard; vaak niet meer dan tot drie uur 's middags. Ze kregen meestal kleding en voedsel van hun eigenaar, en hielden genoeg tijd over om in hun eigen tuintjes van alles te telen." Klinkt best gezellig, en dus moet het volgens Hulspas 'maar eens afgelopen zijn met dat zelfgekozen zwelgen in slachtofferschap'.

Er is in Amerika op gezette tijden ophef over het N-woord. Nu weer met zuidelijke televisiekok Paula Deen, die het woord op de werkvloer zou hebben rondgestrooid en die na een daarmee samenhangende rechstzaak over discriminatie de zak heeft gekregen van haar werkgever, The Food Network. Toch bestaat er veel steun voor Deen, in de trant van “mensen, ga lekker een Marsreep frituren, er zijn wel ergere problemen in de wereld en onze gezellige, grijze lachebek bedoelt het heus niet kwaad.” Het Food Network kreeg dan ook een ware shitstorm te verwerken op hun Facebookpagina. Niet Paula Deen was fout bezig, maar zij.

Aimé Fernand David Césaire werd in 1913 geboren op het Frans-Antilliaanse eiland Martinique. Hij was schrijver, vooral dichter, politicus en grondlegger van de Négritude. Na zijn middelbare school in Fort-de-France, de hoofdstad  van Martinique, ging hij met een beurs aan het prestigieuze Lycée Louis-le-Grand in Parijs studeren. Daar ontmoette hij Léon Damas uit Frans Guyana/Cayenne en Léopold Senghor, de latere president van Senégal. Ze deelden een passie voor poëzie en bleven altijd vrienden. Ze begonnen verschillende tijdschriften waaronder “l‘Étudiant Noir”, ‘de Zwarte Student’. Daarin werd in 1935 het begrip Négritude ontwikkeld.
Syndicate content